De Vliegende Speeldoos

Afgelopen zaterdag speelden we de de aller-laat-ste JONA. Na 8 jaar en 116 voorstellingen komt het ervan: we nemen afscheid. De eigenwijze profeet die niet wil maar toch elke keer weer in Ninevé belandt met zijn missie, stopt definitief.

We hebben weinig voorstellingen zo lang gespeeld als Jona. Mede door de coronaperiode bleef deze musical over nieuwe kansen en vergeven op ons repertoire. En wat is deze voorstelling vaak hard werken geweest: sjouwen en bouwen met houten bogen en zware stalen platen, changeren in vaste mis-en-scènes en snelle timing. Meer dan ooit was het maken van decor onderdeel van de scènes. Van Jona’s thuis naar de boot, van de boot naar de onderwaterwereld, van vissenmaag naar krabben-strand. En wat hadden we er een plezier aan om met simpele handelingen de verbeelding van het publiek aan te wakkeren. Als makers was het de vraag, hoe verbeeld je de grote vis? Hoe lossen we het uitspugen van diezelfde vis als spelend op? Maar ook: hoe vertellen we dit bijbelverhaal waarin eigenlijk helemaal niet zoveel personages zitten?
We vonden onze weg en hebben met zoveel plezier en energie gespeeld. Ons regelmatig verwonderd over deze Jona die ‘zo goed weet hoe het allemaal moet’, en over Gods denken en liefde, zoveel groter dan onze broekzak.

Dag vader Amittai met je vrolijke bijbelles voor de studenten. Dag stoere zeelui en kapitein Hero en je nuchtere ontzag voor de God van de hemel, en de aarde én de zee. Dag visjes die mee opgeslokt werden met Jona, en voor jullie opvrolijkende wasvispraise. Dag krabben van het strand. Jullie waren ‘geknipt’ voor jullie taak om Jona van jullie strand te jagen, terug naar zijn misse. Dank koning Rod en de inwoners van Ninevé . Ook al hadden jullie alles bij mekaar gejat en geplunderd, – inclusief neuzen en tanden -, jullie waren vrijgevig met spijt en berouw. Dag planters, want ‘vergeving is een zaadje dat langzaam groter groeit. Dat groen en fris je schaduw geeft waardoor alles weer bloeit.’ Dag ook alle dieren van dit verhaal. Nog nooit werkten we eerder met handpoppen. En nu hadden we visjes, een hond, een kat en natuurlijk, last bus not least: Beestje die zicht uiteindelijk ontpopte tot vlinder!

Ben je net als Jona
Koppig als een koe
En wil je net als hij
Ergens niet naar toe
Dan kan je sacherijnig
zitten mokken in een vis
Of je boosheid laten varen
Doen wat nodig is

Geef elkaar de hand
Daar word je vrolijk van

Afgelopen Pinksterweekend is de allereerste Ruth samen met kinderen gespeeld. En het was feest!
Een team van 4 dames sloegen de handen ineen en organiseerden voor de kinderen van PKN Gouda deze speciale dag. Meer dan 70 kinderen speelden op deze warme zaterdag mee.
Wat hebben we afgelopen maanden hard gewerkt. Teksten, muziek, liedjes en koortjes. Decor, kostuums, licht en geluid. Knutsels en grime. Het werd een puzzel die prachtig mooi in elkaar viel! Dankbaar.
Wat het ook extra speciaal maakte was dat we juist met Pinksteren deze eerste Ruth speelden. Juist omdat het verhaal van Ruth ook in oude tradities hoort bij het Pinksterfeest.

Wij zien enorm uit naar komend seizoen waar Ruth volop gespeeld gaat worden en volop kan groeien als voorstelling.
Heel graag tot ziens bij Ruth!

2025 is bijna verleden tijd. Wij kijke dankbaar terug op afgelopen jaar en met nieuwsgierigheid vooruit naar 2026. Met een nieuwe voorstelling in de maak en heel veel voorstellingen.
We wensen jullie allemaal al het goede, zegen en liefs voor 2026. En heel graag tot ziens ergens in het land!

We hebben onze website opgefleurd met nieuwe foto’s! Tijdens de teamdag van 10 mei j.l. hadden we een leuke fotoshoot met Niels Tesselaar. De foto’s van de meeste spelende teamleden hebben we daardoor kunnen updaten. Neem gerust een kijkje bij het kopje cast.

Afgelopen zaterdag kwamen we als team bij elkaar. Deze keer niet in een kerk om te spelen met kinderen. Maar om elkaar te ontmoeten. Op de prachtige locatie van Studio26, waar we buiten op het gras in de zon konden zijn, dronken we koffie met taart. Want elkaar ontmoeten in een ontspannen setting moet je vieren! Daarnaast was er tijd voor een fotoshoot, gingen we samen de vloer op met stem en lijf en… hadden we een hele vruchtbare brainstorm over het maken van een nieuwe voorstelling. Want als alles mee zit gaan we komend seizoen een nieuw verhaal bewerken.Wat is het toch tof om samen te praten over een verhaal. En om unaniem een verhaal te kiezen! Welk verhaal? Daarover later zeker meer…
De komende weken gaan we eerst weer spelen. Dus wie weet tot ziens bij JONA of JOZEF.

We zijn ons nieuwe jaar als team begonnen! Afgelopen zaterdag hadden we een volle repetitiedag waarin we de voorstelling JOZEF onder handen namen onder leiding van onze regisseur Jan Draaijer. Samen de vloer op om de personages te verdiepen en om kinderscènes te verbeteren. Een vruchtbare dag. Voor iedereen die voorstelling JOZEF al kent: zoek de komende tijd de kleine verschillen:)

We sloten de dag af met ontmoeting. Samen de tijd nemen om bij te praten. Om te toasten op een nieuw jaar. En om nieuwe mensen te verwelkomen. Maar daarover later meer.

We zien uit naar 2025. Vanaf komend weekend gaan we weer spelen met heel veel kinderen. Misschien tot ziens bij één van onze voorstellingen!

Het is aan het begin van de middag.
Een grote groep kinderen zit in de zaal en we leren de liedjes aan.
Wat moeten we doen, wat moeten we doen
Bidden – vasten – rouwen oh wat moeten we doen?
Het is het lied van Ninevé na Jona’s preek.

Bij het aanleren vraagt Nancy aan de kinderen: Wat is ‘bidden’ eigenlijk?
Een jongetje steekt zijn vinger op en krijgt de beurt:

“Dat is je handen vouwen
als een steen
En je ogen dicht
Dan is het donker
En is het net of je in de hemel bent
En dan praat je met God”

Niks meer aan toe te voegen.

Afgelopen weekend speelden we onze laatste Esther-voorstelling.
Na 135 voorstellingen nemen we afscheid. En dat doet een beetje pijn. In 2015 speelden we deze voorstelling voor het eerst en wat hebben wij genoten en gehouden van dit verhaal. En wat hebben we ons soms ook verwonderd, als het ineens toch even heel actueel werd.
Dag mooie en moedige Esther, grappige en dienstbare Hegai, dappere en wijze Mordechai, koninklijke en ietwat romantische Ahasveros en slechte en bizarre Haman. Na meer dan 8 jaar hangt koningin Esther haar koninklijke kostuum in de kast. Stiekem hopen we dat dit verhaal nog eens terugkomt in een nieuwe jasje.

“Dapper zijn is niet iets wat je bent, dapper zijn is iets wat je doet!” – Mordechai

Afgelopen weekend hebben we met ons team hard gerepeteerd voor Jozef. Alle teamleden zijn nu ingewerkt, zodat we de komende tijd volop samen het verhaal van Jozef kunnen spelen. Samen stappen we terug in de tijd: naar Kanaän en naar Egypte. Natuurlijk met een heleboel kinderen: Broers en Kinderen, Wijzen en Egyptenaren, Gevangenen en Monteurs.
Benieuwd? Check onze speellijst om te zien wanneer we in de buurt zijn. Wil je komen kijken? Mail ons even om na te vragen of er plek is voor gasten.

Foto: Jacques Wienen